کمال الدین و تمام النعمه اثر شیخ صدوق 2 جلدی چاپ 2 رنگ

کتاب شریف کمالُ الدّین و تَمامُ النّعْمَه، تألیف محدث ارجمند مرحوم شیخ صدوق (متوفای 381ق) می باشد. این کتاب به موضوعات و روایاتی در زمینه اثبات امامت و غیبت حضرت حجت علیه السلام به صورت روشمند پرداخته است، برخی از عناوین مهم کتاب عبارتند از: -روایاتی در آفرینش حجت خدا قبل از آفرینش دیگر انسانها – خداوند حق انتخاب خلیفه و جانشین خود را دارد – ذکر نمونه‌های فراوانی از غیبت پیامبران الهی مانند ادریس، نوح، صالح، ابراهیم، یوسف و موسی(علیهم السلام) – بیان و معرفی اشخاصی که عمر طولانی داشته اند -بررسی کامل امامت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، و ضرورت وجود همیشگی امام در روی زمین -روایاتی درباره وجود قطعی ائمه و پیشگویی تولد امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف – اثبات غیبت و حکمت آن، نامه‌های آن حضرت، علامات ظهور، چرایی غیبت، ثواب انتظار، – تشرف یافتگان به محضر حضرت حجت علیه السلام و شرایط دوران ظهور ایشان و موضوعات فراوان دیگر. سفارش امام زمان علیه السلام به شیخ صدوق ره جهت تالیف این کتاب: شیخ صدوق ره در مقدمه کتاب می‌نویسد به دلیل حیرانی شیعیان در امر غیبت، اندوهگین بودم تا این که شبی در عالم خواب حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف را دیدم که بر در خانه کعبه ایستاده است و من، با دلی مشغول و حالی پریشان، به او نزدیک شدم. آن حضرت، در چهره من نگریست و راز درونم را دانست. بر او سلام کردم و پاسخم را داد. سپس فرمود: «چرا در باب غیبت کتابی تألیف نمی‌کنی تا اندوهت را زایل سازد؟» عرض کردم: «یا ابن رسول اللَّه! درباره غیبت چیزهای تالیف کرده‌ام». فرمود: «نه به آن طریق. اکنون تو را امر می‌کنم که درباره غیبت، کتابی تألیف کنی و غیبت انبیاء را در آن بازگویی». از خواب برخاستم و تا طلوع فجر به دعا و گریه و درد دل و شکوه پرداختم. چون صبح دمید، تألیف این کتاب را آغاز کردم. ابو جعفر محمد بن على بن حسین بن موسى بن باویه قمى ملقب به شیخ صدوق در اوخر سال 306 هـ.ق در خاندان آل بویه که خاندان علم و تقوا بودند متولد شد. جریان ولادت او چنانچه شیخ طوسى ره در کتاب الغیبه مى‏نویسد به تقاضاى دعاى پدرش از محضر حضرت بقیه الله علیه‏السلام به واسطه جناب حسین بن روح صورت گرفته است که او خواست حضرت دعا کند تا خداوند فرزندى فقیه به او عطا کند و از ناحیه حضرت چنین جواب رسید که به زودى کنیزى دیلمیه نصیب تو مى‏شود که از او داراى دو پسر فقیه خواهى شد. (الغیبه – باب توقیعات حدیث 22 و حدیث 27 صفحه 216 و 308) وى در سال 381 هـ.ق در حدود 75 سالگى در شهر رى رحلت کرد و بارگاهش در قبرستانى به نام خود او نزدیک حرم شاه عبد العظیم معروف است. پدر بزرگوارش جناب على بن حسین از علما و محدثان برجسته قم بوده است که بیش از 20 کتاب دارد که رساله الشرایع و کتاب الامامه و تبصره من الحیره از اوست. و شیخ صدوق بیش از همه از پدرش بزرگوارش نقل روایت کرده است که در حدود یک سوم سند روایات کتاب‏هاى او نام پدرش وجود دارد. شیخ صدوق از بر جسته‏ترین چهره‏هاى عالمان شیعى و از پیشگامان حدیث شیعه است که نزد همگان به وثاقت و تقوى و فضل و دانش شهرت داشته است.شیخ طوسى در توصیف او مى‏نویسد. در میان دانشمندان قمى نظیرى در حفظ و دانش بسیار براى او دیده نشده است، نزدیک سیصد کتاب تألیف کرده است (الفهرست صفحه 709) شیخ صدوق تحصیلات اولیه را در قم نزد پدرش شروع و سپس به شهر رى هجرت کرد و براى دست یابى به معارف و روایات سفرهاى فراوانى انجام داد و با مشایخ بزرگى مانند عبد الواحد بن محمد بن عبدوس در مشهد و احمد بن زیاد بن جعفر همدانى در همدان و احمد بن حسن قطان در رى و احمد بن ثابت دوالیبى در بغداد و احمد بن ابراهیم بن هارون قاضى در کوفه و احمد بن ابى جعفر بیهقى در فیر حجاز ملاقات و از آنان نقل و روایت کرده است. و شاگردان بزرگى مانند شیخ مفید و ابن قضائرى و هارون بن موسى تلعکبرى و احمد بن على سیرافى و محمد بن قائم فارسى و شیخ ابو البرکات على بن الحسن خوزى و ابو الحسین جعفر بن حسن بن حکه قمى داشته که از او استفاده و نقل روایت کرده‏اند. او صاحب تألیفات بسیارى است که خود او در مقدمه کتاب من لا یحضره الفقیه اشاره مى‏کند که تا آن هنگام 245 کتاب تألیف کرده است و شیخ طوسى در فهرست و ابن شهر آشوب در معالم العلماء تألیفات او را حدود 300 کتاب مى‏دانند. از مهم‏ترین کتاب‏هاى او من لا یحضر الفقیه است که یکى از کتب اربعه شیعه است و اکنون 17 کتاب از او باقى مانده است که کتاب‏هاى الخصال، معانى الاخبار، علل الشرایع، ثواب الاعمال، عقاب الاعمال، عیون الاخبار الرضا علیه‏السلام، اکمال الدین، التوحید از جمله آنهاست.